প্ৰিয়তম সখা মোৰ

-
প্ৰিয়তম সখা মোৰ




সুখ-দুখ ,বিপদ-আপদৰ বেলিকা 
সংগী হৈ তুলি ধৰে যি
সেয়া সখা মোৰ
যাৰ ডেউকাৰ তলত নিচিন্তকৈ
বাস কৰো
সেয়া সখা মোৰ
কজলা জামুৰ বৰণ লোৱা পোহৰ বোৰটো
ছায়া হৈ সাহস দিয়ে যি
সেয়া সখা মোৰ 
বিস্বাস অবিস্বাসৰ দুমোজাত ৰৈ থকা সময়ত
আস্বাসেৰে আগুৱাই নিয়ে যি
সেয়া সখা মোৰ...

হে , মোৰ প্ৰিয়তম সখা 
বজাই যোৱা তোমাৰ সুৰিয়া বাঁহিৰ
সপ্তসুৰৰ ৰাগ
সেই সুৰৰ তালত তাল মিলাই আগবাঢ়িব
মোৰ বেসুৰা জীৱনে 
প্ৰতিটো সম্ভাৱনাময় বাট...।

      
                       🖎দীপিকা গোহাঁই ফুকন





Comments

Post a Comment

সৰ্বাধিক প্ৰচলিত

তপত দুপৰীয়া

-
Image
তপত দুপৰীয়া  উচ্চ উঞ্চতাত জ্বলে,  ভৰ দুপৰীয়াৰ বেলি।  চকুত জোনাকী নাচে,   তপত বোকাত ভৰি।  ৰোৱনীৰ ঘৰ্মাক্ত দেহাৰে,  পথাৰৰ সেউজ ধাননি।  সজাঁল ধৰা কঠীয়াৰ,  উলাহৰ গুনগুননি।  বাস্পীভূত পানীৰে,  আকাশত পানীৰ গাঠনি।  প্ৰখৰ ৰ'দত চিৰাল ফাঁট মেলে,  হাহাকাৰ পানী আৰু পানী। ভৰ দুপৰীয়াৰ ভয়তে,  কনকন মাছ কেইটাৰ  দলকেইডালেই আশ্ৰয়স্থলী।  মুৰৰ পাগুৰী খুলি,  গছৰ ছাঁ পাওঁ কেনি।  দুপৰীয়াটোৱে দিনটো দুভাগ কৰিলে,  পুৱা আৰু আবেলি।   যেন বহুদুৰ বাট পুৱাৰ পৰা গধূলিলে,   মাজত ক্ষন্তেক জিৰণি।                                  পাপু শইকীয়া                                                         চিনাতলী (গোলাঘাট)            ...
Read more

কুুুুুুুুুুুলি

-
Image
  চ'তৰ মাজতে, নিজৰ সাবলীল মাতেৰে দিলাহি ব'হাগী বতৰা গছৰ আঁৰে আঁৰে লুকাই প্রেমৰ গীত গাবলৈ ক'ত নো শিকিলা? ভুমুকি মাৰাহি ব'হাগী বতৰা লৈ জনা - নজনা অজনা কাৰণত অসমীয়া প্রাণৰ সঁহাৰি হৈ। ওখ ওখ বিৰিখৰ ডালত বহি পাতৰ মাজতে থাকি তাতে লুকা - ভাকু খেলা কেতেকী লগত তোমাৰ সাৰথি। গাব বিচাৰো এটি গান তোমাৰ দৰে লোকালয় এৰি তুমি চাওঁ তোমাকে জুমি জুমি পুত্র শোকৰ বিৰহ গোৱা অবুজ ভাষাৰে। নিজম দুপৰীয়া গহীন বিজন বনত গোৱা এটি গান বিচাৰি তাৰে তান ফুৰো মই মিলি যোৱা ধীৰ বতাহত। তোমাৰ মাতে সকলোতে তুলে প্রতিধ্বনি ডেকা - বুঢ়া কাণত তাকে ভাবিলৈ মনত হৃদয়ত বাজি উঠে প্রেমৰ ৰাগিণী। 'কুলি' নাম কি গুণত ললা কু কু কৰি সকলোতে উৰি গছ লতা গিৰি নদী সবাকে ভুলালা। কেতেকীৰ দৰে তুমি সুখী, কেও সংসাৰত নাই নিজৰ মাতে সকলোকে সোঁৱৰী নোযোৱা যে আমাক পাহৰি নাম লৈ আহিলা পৰিভ্ৰমী চৰাই। প্রচলিত কথা যে, আহা তুমি পাটকাই পাৰ হৈ আনা তুমি ফুলৰ সুগন্ধি বিয়প...
Read more

নাৱৰীয়া

-
Image
ক'ৰ পৰা আহিলি তই অচিন নাৱৰীয়া, ক'লৈ নো যাবি ভটিয়াই !! ক্ষন্তেক জিৰাই যা' মোৰ ঘাটতে অলপ পাবি তই জীৱনৰ জুৰনিৰ আধাৰ । মোৰ ঘাটৰ বায়ুৱে জুৰ পেলাব  তোৰ ভাগৰুৱা হৃদয়ৰ যাযাবৰী নিশা, মোৰ ঘাটৰ পানীটুপিয়ে শাঁত পেলাব তোৰ ক্লান্ত হৃদয়ৰ অক্লান্ত তৃষা । আহিছ' চাগে কত ঘাট পাৰ হৈ লৈছেনে কোনোৱে তোৰ মনৰ খবৰ ? তোৰ পাহুৱাল দুবাহুত আছে   চাগে কত দুখ অপূৰ্ণ বাসনাৰ !! আছে চাগে হুমুনিয়াহ নোপোৱা বেদনাৰ !! কৈ যা নাৱৰীয়া,চেনেহৰ লগৰীয়া শুনিম তোৰ দুখভৰা হৃদয়ৰ কথা, অথবা হিয়াভৰা মৰমৰ অযুত বতৰা । দুয়োটাই ভগাই লম সুখৰ অকণমান, দুয়োটাই ভগাই লম দুখৰো অকনমান, সুখ,দুখৰ কথাৰে দুয়োৰে ভৰিব মন । পাম তাতে জীৱনৰ সুখ অমিয়া । নাবান্ধো তোক মৰমৰ এনাজৰীৰে চিৰদিন ধৰি, নিবিচাৰো তোক কৰিবলৈ বুকুৰ আপোন, অচিনাকি তই ,অচিন বাটেৰে যাবিগৈ পুনৰ উভটি । ভটিয়নি সোঁতত তই চাগে উটুৱাই দিবি সেই স্মৃতি  ঘাটে ঘাটে পাবি তই অলেখ লগৰী, সেই সোৱঁৰণি ৰাখি থম মোৰ মানস পটত, সাচিঁ থম জীৱনৰ শেষ সন্ধিয়ালৈ ।  কেতিয়াবা আহিলেও ধুমুহা জীৱনত সেই দুখৰীয়া স্মৃতিয়েই হ'ব মোৰ শান্তিৰ আলয় । ৰঞ্জুলা শৰ্মা   ~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Read more